odediginfilmlerdeolur:

En kolay kısmı unutmak aslında. 
En zor kısmı unuttuğunu kabullenmek.

Bu kadar çabuk unutabildiysen tüm duygular geçersiz sayılacakmış gibi. Yaşanılan tüm şeylere ayıp etmişsin gibi olacak bu kadar çabuk unutursan. Katlanamadığın şey, senin o’na yaptığın şeyi, o’nun da sana yapması aslında, herkes ağızda tat bırakmayı ister, bırakamadığını farkettiğinde içinde bir telaş olur. Bi sonrakini öptüğünde, öpücüklerin sahte gelmesinin telaşı.
Çünkü tek bir harfe bakıyor: An, Anı’ya dönüşünce beş para etmiyor.
O yüzden unutmadın aslında, tabi canım her saniye için yanıyor, bir sen biliyorsun bir allah biliyor neler çektiğini, of aman ne biçim de nefes alamıyorsun, aynı yerlere gidemeyip aynı şarkıları katiyen dinleyemiyorsun, bi dahakine sadece şarkılar ve mekanlar değişecek mesela, çünkü o’nu da unutamayacaksın, hepsinden aldığın hırkaları üst üste giyeceksin..

Dürüst ol.
Herkes çıplak.
Herkes unuttu.
Çünkü çok kolaydı.